ام اس و ایمپلنت دندان [فرآیند و راهنمایی]

بیماری ام‌اس (MS) یک بیماری خودایمنی است که اعصاب مغز، نخاع و عصب بینایی را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد. تخریب میلین، لایه محافظی که فیبرهای عصبی را احاطه کرده است، در توانایی آنها در ارسال سیگنال‌های الکتریکی اختلال ایجاد می‌کند و منجر به طیف وسیعی از علائم غیرقابل‌پیش‌بینی، از جمله بی‌حسی، سوزن‌سوزن‌شدن، درد، مشکلات حافظه، مشکلات بینایی، مشکل در راه‌رفتن و ضعف عمومی می‌شود.

طبق گزارش انجمن ملی ام‌اس، حدود ۸۵٪ از افرادی که به ام‌اس مبتلا هستند، مبتلا به ام‌اس عودکننده-بهبود یابنده هستند که با دوره‌های شعله‌ورشدن بیماری فعال و به دنبال آن دوره‌های بهبودی نسبی یا کامل مشخص می‌شود. درحالی‌که این بیماری بر کل بدن تأثیر می‌گذارد، چه مواردی باید در مورد ایمپلنت‌های دندانی ام‌اس یا سلامت دندان به‌طورکلی در نظر گرفته شود؟

در این نوشته از سایت دکتر فرهاد اسماعیلی، متخصص ایمپلنت دیجیتال اصفهان، به طور مفصل، به بررسی درمان ایمپلنت دندان برای بیماران ام اس، می پردازیم.

بیماری ام اس چیست؟

قبل از صحبت در مورد ایمپلنت دندان برای افرادی که به بیماری ام اس مبتلا شده‌اند، مهم است که در مورد بیماری ام اس صحبت کنیم. ام اس یک بیماری دژنراتیو است که سیستم عصبی را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد. این بیماری به طور خاص از طریق غلاف میلین یا لایه محافظ اطراف سلول‌های عصبی به نخاع و مغز حمله می‌کند. در نتیجه، پیام‌ها از مغز به بدن و از بدن به مغز کند، کاملاً مسدود، اصلاح یا قادر به انتقال نیستند. هنوز درمانی برای ام اس وجود ندارد، اما داروها و روش‌های درمانی وجود دارند که ثابت کرده‌اند پیشرفت بیماری را کند می‌کنند یا حتی بهبودی نسبی یا کامل را برای فرد فراهم می‌کنند.

وقتی بیماری ام‌اس در شما تشخیص داده می‌شود، علائم فیزیکی از جمله ضعف تعادل، هماهنگی، مشکلات حافظه، مشکلات کنترل عضلات، بی‌حسی و احساس سوزن‌سوزن‌شدن در اندام‌ها را خواهید داشت. با پیشرفت بیماری، احساس سوزن‌سوزن‌شدن ممکن است در اندام‌های شما ادامه یابد و شما را تا حدی یا کاملاً فلج کند.

افرادی که به بیماری ام اس مبتلا شده‌اند، می‌توانند و اغلب از مشکلات و عوارض دندانپزشکی به‌عنوان نتیجه مستقیم این بیماری رنج می‌برند. بسیاری از پزشکان و دندانپزشکان افراد مبتلا به ام اس، بیماران خود را تشویق می‌کنند که در مراقبت‌های پیشگیرانه فعال باشند. افراد مبتلا به ام اس نه‌تنها باید پزشکانی داشته باشند که به نیازهای خاص آنها به‌عنوان بیمار رسیدگی کنند، بلکه باید دندانپزشکانی داشته باشند که در درمان افراد مبتلا به ام اس تجربه داشته باشند. این دندانپزشکان باتجربه می‌توانند به بیماران خود کمک کنند تا از درمان‌ها و رویه‌های خاصی که می‌تواند به آنها کمک کند زندگی سالم‌تری داشته باشند، آگاه باشند و از آنها استفاده کنند. در نتیجه کاهش کنترل عضلات، افراد مبتلا به ام اس ممکن است نتوانند؛ مانند گذشته مسواک بزنند و نخ دندان بکشند.

فشارخون بالا و ایمپلنت دندان

بدون توانایی انجام مراقبت از خود به همان روش، بیماری لثه خطر بزرگ‌تری است. بیماری لثه در صورت رسیدگی سریع قابل‌درمان و معکوس شدن است، اما همچنین پیش‌رونده است و منجر به مشکلات جدی‌تر و بیشتری می‌شود. بیماری پیشرفته لثه منجر به ازدست‌دادن دندان، تحلیل لثه، تحلیل استخوان و سایر مشکلات سلامتی می‌شود. اگر فرد مبتلا به ام اس دندان خود را به دلیل بیماری لثه از دست بدهد، دندانپزشک ممکن است بخواهد با بیمار برای کاشت دندان همکاری کند.

مشکلات رایج دندانپزشکی که بیماران مبتلا به ام اس با آن مواجه هستند

بیماران مبتلا به ام‌اس (MS) معمولاً به جلسات کوتاه‌تری برای ویزیت دندانپزشکی نیاز دارند که معمولاً صبح‌ها است، زمانی که علائم بیماری ام‌اس کمتر تحت‌تأثیر قرار می‌گیرد. جلسات طولانی‌تر می‌تواند علائم این بیماری مانند استرس، اسپاسم عضلانی و خستگی را تشدید کند، بنابراین در صورت لزوم، استراحت‌های ۵ تا ۱۰ دقیقه‌ای هر نیم ساعت می‌تواند به بیمار کمک کند.

علاوه بر این، صندلی دندانپزشکی بیمار باید با زاویه ۴۵ درجه تنظیم شود تا راه هوایی او باز و بدون مانع باشد. گزینه‌های تنفسی می‌توانند در نتیجه بیماری ام‌اس ایجاد شوند، زیرا تنفس آنها تحت‌تأثیر حرکات خاص عضلات قرار می‌گیرد. اگر بیمار هنوز می‌تواند به‌خوبی از طریق بینی خود نفس بکشد، دندانپزشک ممکن است استفاده از یک محافظ دهان را انتخاب کند. اگر بیمار در باز نگه‌داشتن دهان خود برای مدت طولانی مشکل دارد، دندانپزشک ممکن است نیاز به استفاده از یک محافظ دهان داشته باشد. این ابزار می‌تواند به بیمار کمک کند تا در حین باز ماندن دهانش برای ویزیت دندانپزشکی، احساس راحتی کند.

ازآنجاکه مغز و بدن برای برقراری ارتباط با یکدیگر با مشکل مواجه هستند، افراد مبتلا به ام اس ممکن است نتوانند محل دقیق درد یا حساسیت را در دهان خود به دندانپزشک بگویند. دندانپزشکان باید قبل از استفاده از روش‌هایی مانند درمان ریشه یا کشیدن دندان برای رفع ناراحتی دندان، اقدامات تشخیصی اضافی را انجام دهند. در موارد پیشرفته‌تر ام اس، افراد ممکن است نورالژی عصب سه‌قلو را در یک یا هر دو طرف دهان خود یا بی‌حسی موقت در لب‌ها، فک و دندان‌ها تجربه کنند. سایر بیماران ام اس دچار فلج جزئی یا کامل در صورت خود می‌شوند که باعث می‌شود قرارهای دندانپزشکی و مراقبت‌های دندانپزشکی در منزل پیچیده‌تر شود.

دیابت و ایمپلنت دندان

قبل از اینکه بیمار مبتلا به ام اس برای ویزیت دندانپزشکی وقت بگیرد، باید مطمئن شود که مطب می‌تواند ویلچر او را در صورت پیشرفت بیماری تا جایی که دیگر راه‌رفتن امکان‌پذیر نیست، در خود جای دهد. بیماران حتی می‌توانند با دندانپزشک در مورد گزینه‌های آرام‌بخش یا حتی بیهوشی عمومی برای بهبود راحتی بیمار و نتایج درمان دندانپزشکی صحبت کنند.

ازآنجاکه ام اس بر کنترل عضلات تأثیر می‌گذارد، انجام کارهای روزمره بهداشت دهان و دندان مانند مسواک‌زدن و نخ دندان کشیدن ممکن است دشوارتر باشد. بدون این عادات مهم، باکتری‌ها می‌توانند باعث پوسیدگی دندان و بیماری لثه شوند. دندانپزشک ممکن است بتواند وسایل کمکی اصلاح‌شده‌ای را برای کمک به نخ دندان کشیدن و مسواک‌زدن در خانه پیشنهاد کند. وقتی باکتری‌ها از دندان‌ها و لثه‌ها پاک نشوند، احتمال آسیب دندان یا حتی ازدست‌دادن دندان بیمار بیشتر می‌شود. اگر بیماری ام اس پیچیده شده باشد، پوسیدگی، بیماری پریودنتال و عفونت‌ها می‌توانند توسط ام اس ایجاد شوند: استفاده از زبان، جویدن و بلعیدن غذا یا تولید بزاق.

برخی از داروهایی که برای کمک به بیماران ام اس استفاده می‌شوند می‌توانند باعث خشکی دهان شوند. دندانپزشک ممکن است جایگزین‌های بزاق یا حتی درمان‌های فلوراید را برای حفظ سلامت دهان و دندان پیشنهاد کند.

دارو های بعد از ایمپلنت دندان

اثرات بیماری ام اس بر روند ایمپلنت دندان

مراقبت‌های مکرر دندانی به‌ویژه برای بیماران مبتلا به ام‌اس بسیار مهم است، که باید حداقل سالی دو بار، اگر نه بیشتر، به دندانپزشک خود مراجعه کنند. هنگامی که بیمار مبتلا به ام‌اس نیاز به مراجعه به دندانپزشک دارد، عوامل متعددی باید در نظر گرفته شوند. بسته به‌شدت بیماری ام‌اس، بیماران ممکن است به قرار ملاقات‌های کوتاه‌تری با دندانپزشک نیاز داشته باشند، ترجیحاً در ساعات صبح که استراحت کافی دارند، تا اسپاسم‌های عضلانی و سایر علائم ناراحت‌کننده به حداقل برسد.

وقتی جلسات طولانی‌تر اجتناب‌ناپذیر باشند، استراحت‌های مکرر ضروری است؛ راهنمایی‌های کلی پیشنهاد می‌کند که هر سی دقیقه، استراحت‌های کوتاه ۵ تا ۱۰ دقیقه‌ای داشته باشید. بیماران مبتلا به ام‌اس باید با زاویه ۴۵ درجه بنشینند و مجاری هوایی خود را باز نگه دارند، زیرا بسیاری از بیماران ام‌اس دچار مشکلات تنفسی در عضلات تنفسی خود می‌شوند. اگر بیمار می‌تواند از طریق بینی نفس بکشد، ممکن است استفاده از یک سد لاستیکی توصیه شود. همچنین ممکن است برای بیمار دردناک یا حتی استرس‌زا باشد که داوطلبانه دهان خود را برای مدت طولانی باز نگه دارد و می‌توان از یک محافظ دهان برای کمک به باز نگه‌داشتن دهان استفاده کرد.

دکتر فرهاد اسماعیلی: بسیاری از بیماران مبتلا به ام‌اس در تشخیص منبع خاص ناراحتی یا درد خود مشکل دارند، که تشخیص دقیق را حتی چالش‌برانگیزتر می‌کند. دندانپزشکان باید قبل از توصیه روش‌های تهاجمی‌تر مانند ایمپلنت دندان، بسیار مراقب باشند و از تمام منابع موجود استفاده کنند. بیماران مبتلا به ام‌اس همچنین ممکن است دردی در صورت، معروف به نورالژی عصب سه‌قلو، یا بی‌حسی موقت در صورت، فک و دندان‌ها داشته باشند. ام‌اس می‌تواند منجر به فلج جزئی یا حتی کامل صورت شود که بسیاری از روش‌های دندانپزشکی را بسیار پیچیده می‌کند.

بیماران مبتلا به ام‌اس پیشرفته‌تر ممکن است از صندلی چرخ‌دار نیز استفاده کنند، که در صورت عدم دسترسی فوری به صندلی چرخ‌دار، نگرانی‌هایی را ایجاد می‌کند.

ایمپلنت دندان: انتخابی بهتر

اگرچه زمان و هزینه اولیه برای ایجاد ایمپلنت‌های دندانی واقعاً بیشتر است، اما مزایای این فناوری جایگزینی دندان بسیار بیشتر از هرگونه معایبی است. اگرچه این موضوع تقریباً برای هر کسی که به دنبال جایگزینی دندان است صادق است، اما به‌ویژه برای کسانی که با MS زندگی می‌کنند صادق است.

اول‌ازهمه، ایمپلنت‌های دندانی طوری طراحی شده‌اند که از دندان‌های طبیعی تقلید کنند و به همین ترتیب، عنصر پایه ایمپلنت دندان در استخوان فک جاسازی می‌شود و در آنجا اجازه ادغام یا یکی‌شدن با بافت‌های سخت فک را پیدا می‌کند. پس از اینکه به بافت‌های سخت و نرم زمان بهبودی داده شد، می‌توان یک قطعه اتصال به نام اباتمنت را به آن متصل کرد که می‌توان تاج‌های پروتزی تکی یا کل قوس‌های دندان‌مصنوعی را به آن متصل کرد. این ساختار سه‌تکه به‌هم‌پیوسته که در فک ریشه دارد، به این معنی است که ایمپلنت‌های دندانی و لوازم دندانپزشکی که می‌توانند از آنها پشتیبانی کنند، محکم در جای خود قرار می‌گیرند و هیچ‌گونه جابه‌جایی یا حرکت ندارند.

دوم، ایمپلنت‌های دندانی می‌توانند ثابت یا دائمی باشند، به این معنی که نیازی به خارج‌کردن آنها در شب برای تمیز کردن نیست. دائمی بودن این فیکسچر در نتیجه کار کمتری را از نظر نگهداری ایجاد می‌کند و همچنین برای کسی که کنترل عضلانی کمتری در راه هوایی خود دارد، درجه ایمنی بیشتری را فراهم می‌کند، زیرا ساختار دندان‌های مصنوعی در طول خواب موقعیت فک را پایدارتر نگه می‌دارد. این به نوبه خود منجر به مشکلات تنفسی کمتری می‌شود.

سوم و در نهایت، ایمپلنت‌های دندانی طوری ساخته شده‌اند که از دندان‌مصنوعی معمولی بادوام‌تر باشند. خود این فیکسچرها اغلب مادام‌العمر دوام می‌آورند و اگرچه پروتزها یا دندان‌های مصنوعی که از آنها پشتیبانی می‌کنند ممکن است به‌مرورزمان نیاز به تعمیر داشته باشند، اما معمولاً نسبت به دندان‌مصنوعی معمولی که نیاز به ویزیت‌های مکرر دندانپزشکی برای معاینه و تعمیر دارد، به نگهداری کمتری نیاز دارند.

آیا مراقبت‌های دندانپزشکی تحت‌تأثیر بیماری ام‌اس قرار می‌گیرد؟

ایمپلنت‌های دندانی در مقابل دندان‌مصنوعی برای بیماران مبتلا به ام‌اس

وقتی پوسیدگی دندان و بیماری لثه ناشی از بیماری ام‌اس ایجاد شود و باعث افتادن دندان‌ها یا نیاز به کشیدن آنها شود، انواع ترمیم‌های دندانی اکنون با چالش‌های خاص خود همراه خواهند بود. اگر به ام‌اس مبتلا هستید، دندان‌مصنوعی سنتی متحرک ممکن است برای شما مشکل‌ساز باشد. خشکی دهان می‌تواند استفاده از دندان‌مصنوعی متحرک را دشوار کند و بر توانایی شما در غذاخوردن یا صحبت‌کردن تأثیر بگذارد و علائم ام‌اس شما می‌تواند حتی درآوردن و گذاشتن دندان‌مصنوعی را دشوار کند. اسپاسم‌های عضلانی می‌تواند استفاده از دندان‌مصنوعی متحرک را دشوار کند و در موارد شدیدتر ام‌اس، دندان‌مصنوعی متحرک می‌تواند خطرناک باشد. اگر به دلیل ام‌اس دچار مشکلات بلع هستید، یک دندان‌مصنوعی متحرک حجیم این مشکلات را تشدید می‌کند و منجر به خفگی یا ناتوانی در غذاخوردن می‌شود.

اگر به ام‌اس مبتلا هستید، ایمپلنت‌های دندانی می‌توانند بسیار مفید باشند، زیرا از دندان‌مصنوعی پشتیبانی می‌کنند و هرگونه لغزش یا جابه‌جایی را خنثی می‌کنند و در توانایی شما در صحبت‌کردن یا بلعیدن طبیعی اختلالی ایجاد نمی‌کنند. اگر به ام‌اس مبتلا هستید، می‌توانید بدون هیچ مشکل قابل‌توجهی ایمپلنت دندانی دریافت کنید. برخی داروها می‌توانند در روند بهبود لثه و استخوان فک اختلال ایجاد کنند، بنابراین درصورتی‌که قصد انجام درمان ترمیم دندان با ایمپلنت دندان را دارید، حتماً سابقه پزشکی کامل خود را به دندانپزشک خود اطلاع دهید.

ایمپلنت دندان یا دندان مصنوعی؟

ام اس و درد صورت

بسته به اینکه کدام اعصاب مورد حمله قرار می‌گیرند، بیماری ام اس می‌تواند انواع مختلفی از علائم را ایجاد کند. یک علامت رایج شامل درد صورت است که اغلب خود را به‌صورت نورالژی عصب سه‌قلو و TMJ (مفصل گیجگاهی فکی) نشان می‌دهد. نورالژی عصب سه‌قلو درد عصبی است که بین صورت و مغز رخ می‌دهد. درحالی‌که هیچ ارتباط اثبات شده‌ای بین این دو مورد وجود ندارد، مطالعات نشان داده است که ام اس می‌تواند در اختلالات TMJ نقش داشته باشد.

گوش درد بعد از ایمپلنت دندان؟ چه باید کرد!

اصول اولیه روش ایمپلنت دندان

به لطف اسکن CBCT، استنت‌های جراحی و برنامه‌ریزی درمانی قبلی که به جراح ایمپلنت اجازه می‌دهد ایمپلنت‌ها را به طور دقیق در استخوان فک در مکان‌های خاص قرار دهد تا بیشترین ثبات دندان‌مصنوعی را به دست آورد، روش کاشت ایمپلنت دندان بسیار ساده و تا حدودی روتین شده است. اکثر جراحی‌های ایمپلنت در کلینیک دندانپزشکی تحت بی‌حسی موضعی انجام می‌شوند. اگر چندین ایمپلنت قرار داده شود، مانند سیستم all-on-4، تمام ایمپلنت‌ها در یک جلسه که معمولاً بین یک تا دو ساعت طول می‌کشد، قرار داده می‌شوند.

سپس، انتظار آغاز می‌شود. دندانپزشکی ایمپلنت به پاسخ ایمنی بدن برای بهبودی بستگی دارد، زیرا ایمپلنت‌ها با دندان‌های ازدست‌رفته و استخوان اطراف آن ادغام می‌شوند و یکی می‌شوند. این فرایند می‌تواند در بیمارانی که مشکلات سیستمیک سلامت دارند، مانند بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس و پذیرش ایمپلنت دندان، نامشخص‌تر باشد. با سلامت ناقص، احتمال شکست ایمپلنت بیشتر است. مراقبت مناسب در منزل و ویزیت‌های مکرر با جراح می‌تواند در بهبود موفقیت ایمپلنت بسیار مؤثر باشد. معمولاً بین چهار تا شش ماه طول می‌کشد تا ایمپلنت به طور کامل با دندان‌های ازدست‌رفته ادغام شود و سپس مرحله ترمیمی درمان آغاز شود.

مراقبت در منزل برای بیماران مبتلا به ام اس

اگرچه می‌توان از ایمپلنت‌های دندانی مانند دندان‌های معمولی مراقبت کرد، اما بیماران مبتلا به ام‌اس به دلیل مشکلاتی که در رعایت بهداشت دهان و دندان با آن مواجه هستند، اغلب باید مراقبت‌های ویژه‌ای برای رعایت بهداشت دهان و دندان داشته باشند. به دلیل کاهش قدرت عضلانی و اسپاسم عضلانی که می‌تواند ایجاد شود، ام‌اس بر تولید بزاق فرد، توانایی استفاده از زبان و توانایی بلع یا قورت دادن صحیح غذا تأثیر می‌گذارد. در نتیجه، بیماران مبتلا به ام‌اس در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به عفونت‌های دهانی، بیماری پریودنتال و/یا پوسیدگی دندان هستند.

این خطر با مشکل در مسواک‌زدن و نخ دندان کشیدن به دلیل کاهش کنترل حرکتی، تشدید می‌شود. اگر مبتلا به ام اس هستید و این مشکلات را تجربه می‌کنید، با متخصص پریودنتیست یا داروساز خود در مورد وسایل کمکی اصلاح‌شده مسواک‌زدن و نخ دندان کشیدن صحبت کنید. همچنین ممکن است لازم باشد یک پرستار استخدام کنید یا از او بخواهید که در روال بهداشت دهان و دندان شما کمک کند تا مطمئن شوید که دچار مشکلات بیشتر در سلامت دهان و دندان نمی‌شوید. عامل دیگری که می‌تواند این خطرات را افزایش دهد، عوارض جانبی برخی از داروهایی است که معمولاً توسط بیماران مبتلا به ام اس مصرف می‌شوند، مانند داروهای ضدافسردگی، شل‌کننده‌های عضلانی، کورتیکواستروئیدها و/یا داروهای سرکوب‌کننده سیستم ایمنی، که می‌توانند علائم خشکی دهان را افزایش دهند.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد اقداماتی که می‌توانید برای مرطوب نگه‌داشتن دهان خود انجام دهید و نکات پیشنهادی برای اصلاح روال بهداشت دهان و دندان خود، یا برای اینکه ببینید آیا کاندیدای خوبی برای ایمپلنت دندان هستید یا خیر، با متخصص پریودنتیست خود صحبت کنید. ایمپلنت‌های دندانی می‌توانند یک راه‌حل طولانی‌مدت برای اصلاح دندان‌های ازدست‌رفته ارائه دهند، اما ضروری است که بتوانید از ایمپلنت‌ها و دندان‌های باقی‌مانده خود به‌درستی مراقبت کنید تا از نیاز به روش‌های مشابه در آینده جلوگیری کنید.

مراقبت های لازم بعد از کاشت ایمپلنت

اگر مبتلا به ام اس هستید، از چه چیزهایی باید اجتناب کنید؟

اگر خشکی دهان یا خشکی دهان از قبل علامتی از بیماری ام اس شما باشد، دندان‌مصنوعی کامل و جزئی راه‌حل ایده‌آلی برای ازدست‌دادن دندان شما نخواهد بود. اگر به دلیل بیماری ام اس از اسپاسم عضلانی رنج می‌برید، حتی استفاده از دندان‌مصنوعی نیز ممکن است بسیار مشکل‌ساز باشد. اگر بیماری ام اس شما پیشرفته‌تر باشد، دندان‌مصنوعی می‌تواند خطرناک باشد و باعث خفگی شود. به‌جای دندان‌مصنوعی سنتی، ایمپلنت‌های دندانی که همراه با دندان‌مصنوعی استفاده می‌شوند، آنها را در جای خود نگه می‌دارند. غذاخوردن، صحبت‌کردن و حتی اسپاسم‌های عضلانی، دندان‌مصنوعی را حرکت نمی‌دهند.

چالش‌های درون مطب مرتبط با بیماری ام‌اس

حتی با شروع زوال سلامت دهان و دندان در افراد مبتلا به ام اس، انجام معاینات و درمان‌های دندانپزشکی می‌تواند دشوارتر شود. بهترین شیوه‌ها برای پذیرش افراد مبتلا به ام اس در ویزیت‌های دندانپزشکی شامل ویزیت‌های کوتاه‌تر، استراحت‌های مکرر و قراردادن بیمار در زاویه ۴۵ درجه است تا راه هوایی آنها مسدود نشود. درحالی‌که بسیاری از افراد ازدست‌دادن عضلات را به‌عنوان‌مثال به‌عنوان توانایی فرد در کنترل بازوها و پاهای خود در نظر می‌گیرند، عضلات بسیاری از عملکردهای غیرارادی بدن ما مانند تنفس و بلع را نیز کنترل می‌کنند. افرادی که با ام اس شدید زندگی می‌کنند، متوجه می‌شوند که این عملکردها ممکن است همراه با مشکلات حرکتی بزرگ‌تر بدن تحت‌تأثیر قرار گیرند.

ایمپلنت دندان در اصفهان

ازآنجاکه ممکن است عضلات صورت نیز تحت‌تأثیر قرار گیرند، بیماران ممکن است برای باز نگه‌داشتن دهان یا قراردادن آنها در موقعیت‌های مختلف برای انجام برخی اقدامات درمانی دچار مشکل شوند. ممکن است برای تسهیل انجام برخی اقدامات، استفاده از وسایل کمکی ضروری باشد و باید از قبل، زمان‌های استراحت به‌دقت برنامه‌ریزی شوند تا این تجربه تاحدامکان راحت باشد.

بهترین متخصص ایمپلنت در اصفهان

سؤالات متداول

وقتی صحبت از مولتیپل اسکلروزیس و ایمپلنت دندان می‌شود، همه اینها به چه معناست؟ آیا بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس کاندیدای مناسبی برای ایمپلنت دندان هستند؟ بیایید به برخی از نگرانی‌های رایج بپردازیم.

آیا در صورت ابتلا به ام اس می‌توان ایمپلنت دندان انجام داد؟

ازآنجاکه ایمپلنت‌های دندانی، دندان‌مصنوعی را ثابت نگه می‌دارند، از ایجاد مشکلات خفگی یا بلع توسط دندان‌مصنوعی جلوگیری می‌کنند. این یکی از مزایایی است که بیماران مبتلا به ام‌اس می‌توانند از ایمپلنت‌های دندانی انتظار داشته باشند. ازآنجایی‌که دندان‌مصنوعی برای ثبات خود نیازی به مکش ندارد، دندان‌مصنوعی ایمپلنتی روی قوس فک بالا می‌تواند به‌گونه‌ای ساخته شود که کام و پشت گلو پوشانده نشود و بلعیدن را آسان‌تر کند.

در بسیاری از موارد، بیماران مبتلا به ام‌اس می‌توانند بدون هیچ عارضه‌ای ایمپلنت دندان دریافت کنند. بااین‌حال، داروهای خاصی وجود دارند که ممکن است در بهبودی و ادغام پس از جراحی ایمپلنت اختلال ایجاد کنند. به همین دلیل است که هنگام صحبت در مورد احتمال درمان ترمیم دندان با ایمپلنت دندان، بسیار مهم است که بیماران دندانپزشک خود را در مورد سابقه پزشکی کامل و تمام داروهایی که در حال حاضر مصرف می‌کنند یا درگذشته مصرف کرده‌اند، مطلع سازند.

چگونه بیماری ام اس (مولتیپل اسکلروزیس) بر درمان دندانپزشکی تأثیر می‌گذارد؟

اگر مبتلا به ام اس هستید، ضروری است که کلینیکی پیدا کنید که به نیازهای منحصربه‌فرد شما حساس باشد و بتواند مراقبتی متناسب با شرایط شما ارائه دهد و به‌گونه‌ای طراحی شود که تجربه‌ای بدون درد و راحت را برای شما فراهم کند، به‌خصوص اگر قرار است تحت عمل جراحی گسترده‌ای مانند کاشت ایمپلنت دندان قرار بگیرید.

یکی از مهم‌ترین ملاحظات برای ارائه مراقبت‌های دهانی به بیماران مبتلا به ام‌اس، دشواری انجام این عمل برای مدت طولانی برای این بیماران است. برنامه‌ریزی قرار ملاقات‌ها تاحدامکان کوتاه به بیمارانی که علائم ام‌اس شامل اسپاسم عضلانی، استرس و خستگی دارند، کمک می‌کند. اگر قرار ملاقات‌های طولانی‌تر ضروری است، متخصص پریودنتیست شما باید هر نیم ساعت یا بیشتر، پنج تا ده دقیقه استراحت در نظر بگیرد و قرار ملاقات‌ها را صبح زود یا در زمانی که با سطح انرژی اوج شما هماهنگ است، برنامه‌ریزی کند.

شایع است که بیماران مبتلا به ام اس به دلیل ضعیف‌شدن عضلات مسئول کنترل تنفس، دچار مشکلات تنفسی نیز شوند. به همین دلیل، متخصص پریودنتیست شما باید مطمئن شود که شما در زاویه ۴۵ درجه نشسته‌اید تا بتوانید در حین انجام عمل به‌راحتی نفس بکشید. همچنین ممکن است از یک محافظ دهان برای کمک به کاهش فشار ناشی از باز نگه‌داشتن دهان بیمار برای مدت طولانی استفاده شود.

یکی دیگر از ملاحظات در درمان بیماران مبتلا به ام اس این است که آنها ممکن است در تشخیص دقیق ناراحتی یا درد مشکل داشته باشند، به همین دلیل تشخیص کامل و دقیق قبل از انجام اقدامات درمانی فشرده؛ مانند کشیدن دندان یا کاشت دندان ضروری است. علاوه بر این، بیماران مبتلا به ام اس ممکن است دچار مشکلاتی مانند بی‌حسی در لب‌ها، فک و دندان‌ها، نورالژی عصب سه‌قلو در یک یا هر دو طرف صورت و فلج جزئی یا کامل صورت شوند. همه این عوامل می‌توانند بر نحوه رویکرد درمانی تأثیر بگذارند و منجر به چالش‌برانگیزتر شدن روش‌های استاندارد مانند کاشت دندان شوند. در نهایت، یافتن کلینیکی که بتواند بیماران را با ویلچر (در صورت لزوم) پذیرش کند، مهم است.

به‌طورکلی چه کسانی کاندیدای مناسبی برای ایمپلنت دندان نیستند؟

به‌طورکلی، برای انجام عمل پیوند استخوان و جراحی ایمپلنت، باید از سلامت جسمی خوبی برخوردار باشید. هر نوع بیماری، دارو یا شرایطی که پاسخ بهبودی بدن را تغییر دهد یا جریان خون طبیعی را محدود کند، بر ادغام ایمپلنت و نتیجه درمان ایمپلنت دندان تأثیر می‌گذارد. این موارد عبارت‌اند از:

• کمبود مقدار و تراکم استخوان کافی، از جمله بیماری پریودنتال. در برخی موارد، این مشکل را می‌توان با جراحی پیوند استخوان قبل از قراردادن ایمپلنت اصلاح کرد.
• بیماری‌های سیستمیک کنترل نشده؛ مانند دیابت، فشارخون بالا، بیماری‌های خودایمنی.
• بیمارانی که استروئید یا رقیق‌کننده خون مصرف می‌کنند. خطرات مرتبط با این داروها را می‌توان گاهی اوقات با تنظیم دوز یا اجتناب از مصرف داروها برای مدتی قبل و بعد از جراحی مدیریت کرد.
• سابقه درمان سرطان با استفاده از داروهای بیس فسفونات.
• سابقه پرتودرمانی فک‌ها.
• سیگارکشیدن. افراد سیگاری در صورت پرهیز از سیگار قبل و بعد از جراحی ایمپلنت، ممکن است کاندیدای مناسبی باشند.

آیا ایمپلنت دندان موجب سرطان می شود؟

آیا کارهای دندانپزشکی می‌تواند باعث حمله عصبی ام‌اس شود؟

دریافت مراقبت‌های دندانپزشکی به‌خودی‌خود باعث تشدید علائم ام‌اس نمی‌شود؛ بلکه التهاب دلیل تشدید علائم مرتبط با دندان است. التهاب در بیماران مبتلا به ام‌اس زمانی رخ می‌دهد که سیستم ایمنی به خودش حمله می‌کند. یکی از ویژگی‌های اصلی ام‌اس، پاسخ التهابی تشدید شده یا بیش از حد فعال است که محصول جانبی مکانیسم دفاعی خود سیستم ایمنی است. التهاب مزمن برای هر کسی یک وضعیت ناسالم است. برای بیمارانی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند، می‌تواند عواقب منفی ناخواسته‌ای داشته باشد.

التهاب لثه و بیماری پریودنتال (لثه) زمانی که بیماران قادر به انجام اقدامات و روال‌های روزانه بهداشت دهان و دندان خود نیستند، احتمال پیشرفت بیشتری دارند. التهاب اضافی به دلیل بیماری لثه رخ می‌دهد و باعث شعله‌ورشدن علائم بیماری ام‌اس می‌شود. علائم ام‌اس، به نوبه خود، مواد شیمیایی اضافی را آزاد می‌کنند که به بافت لثه نفوذ می‌کنند و باعث التهاب بیشتر و درد بیشتر می‌شوند. عدم درمان این بیماری می‌تواند منجر به چرخه دائمی سطوح بالاتر التهاب شود. در موارد خاصی که دندان‌های طبیعی دیگر قابل نجات نیستند، ممکن است کشیدن دندان‌های باقی‌مانده منطقی باشد و در نتیجه منبع التهاب دندان از بین برود. در صورت تحقق این امر، دندانپزشک شما در مورد این احتمال صحبت خواهد کرد.

چگونه مراقبت‌های دندانپزشکی تحت‌تأثیر بیماری ام‌اس قرار می‌گیرد؟

برای بیماران مبتلا به ام اس، کوتاه و راحت بودن جلسات دندانپزشکی برای مراقبت مؤثر از دندان‌ها ضروری است. بسته به‌شدت ام اس بیمار، ممکن است دندانپزشک ملاحظات خاصی را در نظر بگیرد، به‌عنوان‌مثال:

• ارائه استراحت: اگر برای درمان‌های خاص دندانپزشکی، جلسات طولانی‌تری لازم باشد، دندانپزشکان باید در صورت لزوم، استراحت‌های ۵ تا ۱۰ دقیقه‌ای را به بیمار پیشنهاد دهند. اگر بیمار مبتلا به ام‌اس نگران دریافت درمان به دلیل نشستن طولانی‌مدت است، باید قبل از شروع درمان درخواست استراحت کند.
• بحث در مورد مشکلات تنفسی: برخی از بیماران مبتلا به ام اس نیز با مشکلات تنفسی دست‌وپنجه نرم می‌کنند، بنابراین مهم است که مطمئن شوید بیمار در موقعیتی نشسته است که به تنفس او کمک کرده و راه هوایی او را باز نگه دارد. علاوه بر این، دندانپزشک باید با بیمار صحبت کند تا مطمئن شود که استفاده از رابردم باعث مشکلات تنفسی اضافی نمی‌شود.
• موقعیت دهان: به دلیل چالش‌های کنترل عضلات، باز نگه‌داشتن دهان برای مدت طولانی نیز ممکن است برای بیماران مبتلا به ام اس دشوار باشد. اگر این یک نگرانی بالقوه است، نگهدارنده‌های دهانی برای کمک به باز ماندن راحت دهان وجود دارد.
• درد دهان: اگر بیماران مبتلا به ام اس دچار درد دهان شده‌اند، دندانپزشکان باید قبل از شروع درمان، معاینه کاملی انجام دهند. به‌عنوان‌مثال، برخی از بیماران مبتلا به ام اس دچار بی‌حسی موقت در دندان‌ها، فک و لب‌ها می‌شوند که از طریق اقدامات دندانپزشکی قابل‌درمان نیست.

ایمپلنت دندان درد زیادی دارد؟

• علاوه بر این، گاهی اوقات بیماران مبتلا به ام اس دچار فلج جزئی یا کامل صورت می‌شوند که مراقبت‌های دندانی را چالش‌برانگیزتر می‌کند.